E-E-A-T: wat is het, waar komt het vandaan en hoe beoordeel je een website volgens de richtlijnen van Google

E-E-A-T is een afkorting van Experience, Expertise, Authoritativeness en Trustworthiness (in de richtlijnen: Trust): ervaring, expertise, autoriteit en vertrouwen, de eigenschappen waaraan kwaliteitsbeoordelaars van Google zien of je een website en de maker kunt vertrouwen. Het begrip komt uit de richtlijnen van Google voor kwaliteitsbeoordelaars (Search Quality Rater Guidelines), en de “E” van ervaring voegde Google in december 2022 toe. Google schrijft dat E-E-A-T zelf geen concrete rankingfactor is, maar dat zijn systemen zoeken naar een set signalen die wijzen op content met goede E-E-A-T, en dat die systemen zulke content bij onderwerpen over gezondheid, geld en veiligheid nog meer gewicht geven. In de praktijk moet een website laten zien wie erachter zit, hoe de auteur weet wat hij schrijft en waarom je hem kunt geloven.

Wat betekenen de letters in E-E-A-T?

Elke letter is één vraag die een beoordelaar over een website en de maker stelt, en de eerste drie helpen om de vierde te beantwoorden, die over vertrouwen. De richtlijnen noemen de persoon of het bedrijf dat het materiaal op de pagina heeft gemaakt de maker van de content (blz. 10). De definities en voorbeelden in de tabel komen uit sectie 3.4 van de richtlijnen (blz. 26).

Vertrouwen is het belangrijkste, want een website die je niet kunt vertrouwen heeft lage E-E-A-T, ongeacht de ervaring en expertise van de auteur. De richtlijnen geven als voorbeeld financiële oplichting: de maker kan een ervaren deskundige op het gebied van oplichting zijn, en de website blijft toch onbetrouwbaar (blz. 27). Google voegt in de documentatie over nuttige content toe dat content niet alle vier de eigenschappen hoeft te laten zien: de ene is nuttig dankzij de ervaring van de auteur, de andere dankzij zijn expertise (Google Search Central). De Poolse versie van die documentatie vertaalt de afkorting als “doświadczenie, wiedza, wiarygodność, zaufanie” (ervaring, kennis, geloofwaardigheid, vertrouwen).

De beoordelaar trekt conclusies over E-E-A-T uit minstens één van drie bronnen: uit wat de website over zichzelf zegt, uit wat anderen erover zeggen en uit wat je in de content zelf ziet (blz. 27):

• Wat de website over zichzelf zegt. Het beginpunt is de pagina “Over ons” of het profiel van de auteur.
• Wat anderen zeggen. Onafhankelijke reviews, artikelen, vermeldingen in de media en andere betrouwbare bronnen over de website of de auteur tellen mee.
• Wat je op de website ziet. Bij een deel van de websites zie je de kennis van de auteur in de content zelf, in een video of in reacties.

De richtlijnen waarschuwen voor belangenverstrengeling. Reviews van een product door mensen die het hebben gekocht en hun ervaring beschrijven, zijn waardevol, en “reviews” van de producent of van een betaalde influencer minder (blz. 27).

Waar komt E-E-A-T vandaan?

E-E-A-T is ontstaan uit het eerdere E-A-T, waaraan Google op 15 december 2022 ervaring toevoegde. Eerder beschreven de richtlijnen informatie van hoge kwaliteit als content die kennis, autoriteit en betrouwbaarheid in het onderwerp laat zien, afgekort E-A-T. Zo beschreef Danny Sullivan van Google het in oktober 2021 (Google, 19-10-2021). In december 2022 kondigde Google aan dat er een “E” van Experience bij de afkorting kwam (Google Search Central, 15-12-2022).

Google lichtte de wijziging toe met het argument dat bij een deel van de onderwerpen de content het nuttigst is van iemand die zelf iets heeft meegemaakt of getest. Het voorbeeld uit de aankondiging: als je een belastingaangifte invult, wil je content van een boekhouder, en als je een programma voor belastingaangifte kiest, kan een discussie op een forum van mensen die verschillende programma’s hebben gebruikt nuttiger zijn. In hetzelfde bericht herinnert Google eraan dat de richtlijnen beoordelaars helpen de rankingsystemen te toetsen en de ranking niet rechtstreeks beïnvloeden.

Sindsdien zijn de richtlijnen enkele keren gewijzigd, en Google vat de wijzigingen van de laatste twee jaar samen in een wijzigingslogboek op de laatste pagina van het bestand. Het logboek noemt vier versies (blz. 182):

• November 2023. Een eenvoudigere schaal voor de beoordeling van hoe goed een resultaat bij de zoekopdracht past, en nieuwe voorbeelden van populaire platforms, forums en video’s.
• Februari 2024. Bijgewerkte kenmerken van onbetrouwbare websites en nieuwe voorbeelden daarbij.
• Januari 2025. Beschrijvingen van de laagste en lage beoordeling, aangepast aan het spambeleid van Google, met nieuwe voorbeelden.
• September 2025. Nieuwe definities van YMYL en extra voorbeelden. Search Engine Land beschreef dat onder de nieuwe voorbeelden antwoorden van AI Overview zijn, dus de AI-samenvattingen boven de Google-resultaten, en dat Google de redactie liet weten dat het om een kleine update gaat die de beoordelingsregels niet wijzigt (Search Engine Land, 11-9-2025). De Poolse documentatie van Google noemt AI Overview “przeglądy od AI” (overzichten door AI).

Uiterlijk op 1 oktober 2026 kwam de regel over verzonnen auteurs ook in de documentatie voor website-eigenaren. De documentatie over nuttige content noemt het fabriceren van profielen van makers nu een vorm van oplichting. Search Engine Journal vergeleek een kopie van de pagina van 8 juni 2026, waarin die alinea nog niet stond, met de versie van 1 oktober, waarin hij al staat (Search Engine Journal, 2-10-2026).

Is E-E-A-T een rankingfactor?

Niet in de zin van één waarde die Google meet en bij de score van een pagina optelt. Google schrijft het uitdrukkelijk in de Poolse versie van de documentatie: “E-E-A-T is geen concrete rankingfactor, maar het is goed om een set factoren te gebruiken waarmee content die aan E-E-A-T voldoet, kan worden herkend”. In dezelfde alinea schrijft Google dat zijn systemen nog meer gewicht geven aan content die aan E-E-A-T voldoet in YMYL-onderwerpen, waarover ik hieronder schrijf (Google Search Central, update van 8 oktober 2026).

Google zegt dit sinds 2019 op vergelijkbare wijze. In het rapport over de strijd tegen desinformatie van februari 2019 schreef het dat zijn rankingsysteem de intentie of de waarheid van content niet herkent, maar wel websites met duidelijke tekenen van kennis, autoriteit en betrouwbaarheid moet herkennen, en dat het die factoren in YMYL-onderwerpen zwaarder laat wegen (Google: How Google Fights Disinformation, februari 2019, blz. 12-13). Als bekendste signaal van autoriteit noemt hetzelfde document PageRank, dus de beoordeling van websites op basis van links. In oktober 2019 beantwoordde Danny Sullivan van Google deze vraag rechtstreeks:

Alleen de naam van een expert onder een tekst is geen signaal. In januari 2024 legde Danny Sullivan, die schrijft als Google SearchLiaison, uit dat het toevoegen van de naam van een auteur de positie niet verhoogt, en dat Google een auteur niet als expert aanmerkt omdat hij dat zelf bij zijn naam schrijft (X, 8-1-2024). Een maand later voegde hij toe dat Google niet controleert of een auteur een expert is, want iedereen kan zichzelf zo noemen (X, 7-2-2024). De naam van de auteur schrijf ik dus voor de lezer en niet voor het algoritme.

Google geeft voorbeelden van signalen die E-E-A-T benaderen, maar maakt niet bekend hoe het ze combineert. Op de pagina over hoe de zoekmachine de ranking bepaalt noemt Google als voorbeeld van een kwaliteitsfactor “de aanwezigheid van links of verwijzingen op andere populaire websites” (in de Poolse versie: “obecność linków czy odniesień na innych popularnych stronach”, Google: Jak wyszukiwarka Google określa ranking wyników). Google publiceert geen volledige lijst van signalen, hun gewichten of een “E-E-A-T-score”, dus een website-eigenaar heeft geen getal dat hij met één wijziging kan verhogen. Wel kun je checken of een website de lezer het bewijs biedt waar beoordelaars naar zoeken, en dat doe ik in audits. Google raadt dat zelf aan: volgens de documentatie kun je met de richtlijnen je content zelf beoordelen vanuit E-E-A-T en afstemmen op de signalen die zijn systemen gebruiken.

Wie zijn de kwaliteitsbeoordelaars en wat doen hun beoordelingen?

Kwaliteitsbeoordelaars (search quality raters) zijn mensen buiten Google die voorbeelden van zoekresultaten beoordelen volgens gepubliceerde richtlijnen. In het overzicht van november 2023 gaf Google aan dat het er ongeveer 16.000 zijn, dat ze meer dan 80 talen spreken en gebruikers uit hun eigen landen vertegenwoordigen (Google: Search Quality Rater Guidelines: An Overview, november 2023, blz. 15 en 18). De Poolse documentatie van Google noemt hen “testerzy jakości wyszukiwarki” (testers van de kwaliteit van de zoekmachine). Ze beoordelen twee dingen: de kwaliteit van de pagina (Page Quality) op een schaal van de laagste tot de hoogste beoordeling, en hoe goed het resultaat bij de zoekopdracht past (Needs Met).

De beoordeling van een beoordelaar verschuift een concrete pagina niet in de resultaten. De richtlijnen schrijven (vertaling van mij): “Geen enkele afzonderlijke beoordeling kan rechtstreeks beïnvloeden hoe een pagina, website of resultaat in Google Zoeken verschijnt, of het omhoog of omlaag verplaatsen” (blz. 6). De beoordelingen dienen om te meten hoe goed de zoekmachine werkt en geven voorbeelden van goede en slechte resultaten. Google vergelijkt ze met de feedback die een restaurant van gasten verzamelt (Google Search Central).

De beoordelingen worden onder meer gebruikt in tests van wijzigingen vóór de invoering. In een vergelijkende test ziet de beoordelaar twee sets resultaten, met de geplande wijziging en zonder, en zegt welke hij liever heeft en waarom (Google: How Search Works). Op die basis checkt Google of een wijziging in de systemen betere resultaten oplevert. Daarom zeggen de richtlijnen wat Google van resultaten wil, maar niet hoe de systemen dat meten.

Wat is YMYL en waarom zijn de eisen daar hoger?

YMYL (Your Money or Your Life, “jouw geld of jouw leven”) zijn onderwerpen waarbij content de gezondheid, de financiële situatie of de veiligheid van mensen, of het welzijn van de samenleving, ernstig kan beïnvloeden (blz. 11). De richtlijnen delen ze in vier groepen in: gezondheid en veiligheid, financiële zekerheid, overheid, burgerzaken en samenleving, en overige onderwerpen die mensen kunnen schaden. De zoekterm “ymyl” wordt in Polen ongeveer 140 keer per maand gezocht en “e-e-a-t” ongeveer 590 keer.

YMYL is een schaal en geen lijst van branches: de richtlijnen vragen of een kleine fout in de content iemand ernstig kan schaden. De meeste onderwerpen zijn geen YMYL. In de tabel drie voorbeelden uit de richtlijnen (blz. 12):

De richtlijnen vragen om de strengste beoordeling van websites over duidelijk YMYL-onderwerpen, omdat een fout daar iemand ernstig kan schaden (blz. 11). Een YMYL-website, of een website die gevoelige gegevens verzamelt, zonder enige informatie over de eigenaar en de auteur krijgt de laagste beoordeling (blz. 36). De laagste beoordeling krijgt ook een YMYL-website die is geschreven zonder de nodige kennis (blz. 36).

In YMYL hoeft niet elke tekst door een arts of een financieel adviseur te worden geschreven: de richtlijnen maken onderscheid tussen het delen van ervaring en adviezen die bij experts horen (blz. 28). Een gesprek op een forum over hoe iemand met een behandeling omgaat, kan hoge E-E-A-T hebben als het veilig is en past bij medische kennis. Een vergelijking van behandelmethoden en vooruitzichten hoort een expert te maken.

Een webwinkel hoeft geen YMYL te zijn, maar elke webwinkel verwerkt betalingen van klanten, dus de richtlijnen vragen om te checken of er contact, betalingen, ruilen en retourneren zijn (blz. 18). Contactgegevens en klantenservice zijn volgens de richtlijnen uiterst belangrijk op websites die met geld werken: in webwinkels, banken en bij uitgevers van kaarten. Een website met humor heeft ze minder nodig.

Hoe check je de E-E-A-T van een website? Vragenlijst uit de richtlijnen

De E-E-A-T van een website check je zelf door dezelfde vragen te doorlopen die een beoordelaar stelt, en de richtlijnen noemen ze in deze volgorde: doel van de website, risico op schade en daarna hoe goed de website dat doel bereikt (blz. 19). Een beoordelaar telt geen punten, maar zet een schuif tussen de laagste en de hoogste beoordeling. Uit de richtlijnen heb ik een lijst met vragen voor de zelfbeoordeling van een website gemaakt, met het nummer van de sectie en de pagina, zodat elke vraag aan de bron te controleren is:

Reviews over een bedrijf vind je met de zoekopdrachten uit de richtlijnen, waarin je het eigen domein van het bedrijf uitsluit. De richtlijnen geven een voorbeeld voor ibm.com (blz. 23), en voor een Pools bedrijf ziet het er zo uit:

• bedrijfsnaam -site:domein.pl, dus resultaten over het bedrijf zonder de eigen website;
• "domein.pl" -site:domein.pl, dus vermeldingen van het adres van de website;
• bedrijfsnaam reviews -site:domein.pl, dus reviews van buiten de website van het bedrijf;
• bedrijfsnaam site:pl.wikipedia.org, dus lemma’s in Wikipedia.

Het ontbreken van reviews over een klein bedrijf wijst niet op lage kwaliteit. De richtlijnen schrijven dat kleine lokale bedrijven vaak een beperkte aanwezigheid online hebben en op aanbevelingen leunen, dus de beoordelaar moet dan meer letten op de overige criteria (blz. 25). Reviews van klanten behandelen de richtlijnen als bron van informatie over de reputatie van een winkel of bedrijf, maar ze vragen om de tekst te lezen en zowel lof als klachten sceptisch te bekijken (blz. 23). Hoe je reviews in een bedrijfsprofiel in Google verzamelt volgens de regels, beschrijf ik in de tekst over lokale SEO.

Verkeer op een website is geen bewijs van reputatie. De richtlijnen geven als voorbeeld een dienst met data over verkeer op websites: zulke getallen zeggen niets over de vraag of je een bedrijf kunt geloven, dus de beoordelaar moet ze negeren (blz. 22).

Checklist om te downloaden

Hieronder kun je de E-E-A-T-checklist downloaden: 42 punten in zeven groepen, die het merk en de hele website beoordelen en niet één pagina, en die de tabel met vragen uit de richtlijnen uitbreiden. De versie om te downloaden van 26 oktober 2026 ordent de lijst die ik sinds juli 2026 in audits gebruik. De groepen lopen van identiteit en transparantie, via ervaring, expertise, autoriteit, vertrouwen bij aankopen en data voor machines, tot negatieve signalen. Bij elk punt geeft de checklist aan hoe je het checkt, wanneer het is gehaald en waar het vandaan komt: van een pagina van de richtlijnen, uit de documentatie van Google of uit mijn praktijk met audits. De checklist heeft een standaardmodus en een YMYL-modus, een score van 0 tot 100 en een beoordeling van A tot F, en drie poorten begrenzen de beoordeling ongeacht de som van de punten. Een punt dat je niet kunt checken, telt als niet gehaald. De checklist is in het Engels.

De checklist kun je zelf doorlopen en bij elk punt het antwoord en het bewijs noteren, of je plakt hem in een chat met een AI-model samen met het adres van de website: een model met toegang tot het web kan de website zelf openen, en als dat niet kan, plak je de tekst erin. Voor Claude en andere AI-agents heb ik de skill eeat-ocena-strony gemaakt, een pakket instructies voor een agent in het open formaat Agent Skills, met de checklist in het Engels. In Claude.ai werkt de skill als het uitvoeren van code en het maken van bestanden aanstaat, en het zip-bestand upload je in de instellingen van skills (Customize > Skills). In Claude Code pak je hem uit in de map ~/.claude/skills/ of .claude/skills/ in het project. De uitkomst van de checklist is geen beoordeling van Google: ze laat zien waar een website zwak of geen bewijs van betrouwbaarheid geeft, en voorspelt geen positie of verkeer. De checklist en de skill deel ik onder de licentie CC BY 4.0.

Wat check ik in audits als ik E-E-A-T beoordeel?

Bij E-E-A-T check ik in audits drie dingen: wie verantwoordelijk is voor de website en wie de content schrijft, wat anderen over het bedrijf zeggen en of de content de ervaring en expertise van de auteur laat zien. Twee categorieën van mijn catalogus met aanbevelingen gaan over E-E-A-T: auteurs zonder biografie en zonder auteurspagina (7 audits) en het ontbreken van vertrouwenssignalen, dus pagina’s over het bedrijf, contact, reviews of referenties (7 audits). Samen zijn het aanbevelingen uit 14 van de 33 audits uit de jaren 2023-2026 en uit geen van de 30 audits uit de jaren 2020-2022. Het jaar is de datum van het bestand in het archief, dus niet altijd het jaar waarin het werk is gedaan, en de getallen laten zien wat de audits meldden en niet hoe de websites zelf zijn veranderd. In een technische audit geef ik het ontbreken van biografieën door als signaal voor een contentaudit, met een lage tot gemiddelde prioriteit en een hogere in YMYL-onderwerpen. Hoe ik een hele audit opbouw, beschreef ik in de tekst over de SEO-audit.

Voor de beoordeling van E-E-A-T van een merk en een website gebruik ik dezelfde checklist die ik om te downloaden aanbied. Bij elk punt noteer ik waar het vandaan komt, dus de klant ziet welke eisen van Google zijn en welke van mij.

De checklist heeft drie poorten, dus regels die de beoordeling begrenzen ongeacht de som van de punten, want volgens de richtlijnen heeft een website die je niet kunt vertrouwen lage E-E-A-T, wat de rest ook is. Een website met minder dan de helft van de punten voor identiteit krijgt bij mij hooguit een D op de schaal van A tot F, zelfs als de auteurs experts zijn. Dezelfde grens geldt voor een webwinkel of YMYL-website met minder dan de helft van de punten voor vertrouwen bij aankopen, en elk negatief signaal, bijvoorbeeld massaal geproduceerde teksten zonder toezicht of misleiding over het bedrijf of de prijzen, begrenst de beoordeling tot C. In juli 2026 beoordeelde ik een webwinkel met meer dan duizend reviews met een gemiddelde dicht bij 5, zonder pagina over het bedrijf en met de gegevens van de vennootschap alleen in de voorwaarden en het privacybeleid. De webwinkel haalde de drempel voor identiteit niet, maar de poort veranderde daar de letter niet, want de som van de punten gaf toch al een lagere beoordeling dan D.

De combinatie van de E-E-A-T-beoordeling met een meting van AI Overview leverde mij de meeste inzichten op. Bij één website over gezondheid kreeg de groep “expertise” 0%, want in de gecontroleerde content vond ik geen namen van auteurs, geen review door een specialist en geen persoon met kwalificaties die ervoor verantwoordelijk was. De teksten op de blog beoordeelde ik indirect, dus de uitkomst gaat over de gecontroleerde pagina’s en niet over elke tekst. Diezelfde website stond bij medische zoekopdrachten in de top van de resultaten, ook in de resultaten met een antwoord van AI Overview. Pas beide analyses samen lieten zien dat de website zichtbaar is in YMYL-onderwerpen, ook al toont hij de kwalificaties van de auteurs niet.

Voordat ik de reputatie beoordeel, check ik of de Google-resultaten op de merknaam over dat merk gaan en niet over een bedrijf of een persoon met dezelfde naam. Bij een van de beoordeelde webwinkels bestonden de resultaten op de merknaam alleen uit zijn eigen subpagina’s, dus er was geen onafhankelijke bron waarop een beoordeling van de reputatie kon steunen.

Hoe ziet E-E-A-T eruit in de praktijk? Voorbeelden van websites

Op vijf openbare websites zie je dat dezelfde vragen uit de richtlijnen per onderwerp andere antwoorden geven: in de geneeskunde telt de expert, in een webwinkel tellen de gegevens van de verkoper en de reviews, en bij tests van apparatuur telt de meetmethode. Alle websites opende ik op de avond van 25 oktober 2026 en ik beschrijf wat erop te zien was. Geen van deze websites is van een van mijn klanten. De eigenaar van vier ervan bevestigde ik in een tweede, onafhankelijke bron, en bij Optyczne.pl betreft de tweede bron alleen een persoon uit de redactie, dus de naam van de uitgever noem ik niet. Het is mijn beschrijving aan de hand van de vragen uit de richtlijnen en geen beoordeling van Google.

Bij Medonet zijn de auteur van de tekst en de arts die hem controleerde twee verschillende personen, en beide hebben een eigen pagina. In een artikel over de vraag of je kunt zonnebaden terwijl je vitamine D slikt, staat bij de naam een vermelding van de inhoudelijke controle door de arts en de markering “Sprawdzona treść” (gecontroleerde inhoud). De auteur heeft volgens haar biografie logopedie en pedagogiek gestudeerd, en de pagina van de arts geeft de specialisatie, de werkplek en het beroepsregistratienummer, dat de lezer zelf in het artsenregister kan controleren. Het redactionele beleid legt uit dat “Sprawdzona treść” betekent dat een arts de tekst heeft gecontroleerd of geschreven. De eigenaar, Ringier Axel Springer Polska, wordt genoemd in de gestructureerde data van de website en in Wikipedia. Bij de tekst staat geen datum van de medische controle, en de bibliografie heeft twee adressen, waaronder de website van het merk van een preparaat met vitamine D (Medonet).

Healthline, een Amerikaanse medische website, geeft bij de tekst aan wie hem medisch controleerde, en toont de datum van de review pas in de geschiedenis van wijzigingen, dus aan dit voorbeeld zie je dat de datum van de update niet de datum van de review is. Bij een artikel over hoge bloeddruk staat “Medically reviewed by” (medisch gecontroleerd door) met de naam en titels van de reviewer, de naam van de auteur en de datum van de update van 12 mei 2025. Onder de tekst heeft het kader “How we reviewed this article” (hoe we dit artikel hebben gecontroleerd) bronnen en de geschiedenis van wijzigingen. De geschiedenis noemt een medische review van 20 augustus 2024 en bij de update van 12 mei 2025 geen nieuwe review (Healthline). Het is goed dat de website dit laat zien, maar een lezer die alleen naar de naam kijkt, ziet het niet.

In de webwinkel x-kom bouwen reviews met aankoopmarkering en de gegevens van de verkoper vertrouwen op, maar de volledige gegevens van de vennootschap staan pas in de voorwaarden. De productpagina van de processor Intel Core i5-14400F had 296 reviews met een gemiddelde van 4,9, en 292 daarvan hadden de markering “Potwierdzony zakup” (bevestigde aankoop). De reviews staan standaard op volgorde van meest behulpzaam en daartussen zijn ook kritische te zien. In de footer staan retouren, klachten, een telefoonnummer met bereikbaarheidsuren en een e-mailadres, en bij de aanmelding voor de nieuwsbrief onderaan de pagina ook de naam van de vennootschap met de plaats van vestiging. Het adres van de vennootschap, KRS, NIP en het kapitaal staan in de voorwaarden, die de datum van ingang en eerdere versies geven, en de gegevens komen overeen met het KRS-register (x-kom).

Bankier.pl toont bij een tekst over een actie voor een bankrekening de auteur met biografie en markeert affiliate-links, dus de belangenverstrengeling waarover de richtlijnen schrijven. Onder de tekst van 14 oktober 2026 staat de biografie van de auteur met ervaring in de bankensector en een journalistenprijs van de NBP uit 2025, en zijn auteurspagina linkt naar profielen op sociale media. De toevoeging “Publikacja zawiera linki afiliacyjne” (de publicatie bevat affiliate-links) zegt de lezer dat de website verdient als hij via een link in de tekst een rekening opent (Bankier.pl). De uitgever, Bonnier Business (Polska), wordt genoemd in de voorwaarden van de website en bevestigd door het KRS. In de tekst vond ik geen link naar de voorwaarden van de actie waarover hij schrijft, en in de footer en op de pagina’s over de redactie vond ik geen redactionele regels.

Optyczne.pl laat de eigen ervaring zien zoals de richtlijnen die beschrijven: een test heeft een methode, meetresultaten en informatie waar de redactie de apparatuur vandaan haalde. De test van het objectief Sirui Aurora 85 mm f/1.4 van 2 oktober 2026 heeft 14 delen, waaronder acht hoofdstukken met metingen, van de werkelijke lensopening tot de autofocus. In het hoofdstuk over resolutie beschrijft de redactie met welke camera’s en bestanden ze meet en welk resultaat ze behoorlijk vindt. Aan het begin van de test staat de informatie dat het objectief ter beschikking werd gesteld door een winkel, de officiële distributeur van het merk (Optyczne.pl). In de FAQ uit 2009 schrijft de redactie dat een bedrijf dat apparatuur voor een test geeft, de tekst niet vóór publicatie ziet, maar ook dat adverteerders beïnvloeden hoeveel tests van hun producten verschijnen. De pagina van de redactie geeft alleen voor- en achternamen, functies en e-mailadressen, zonder beschrijving van de auteurs.

Eén ding hebben deze voorbeelden gemeen: het sterkste bewijs kan de lezer buiten de website checken. Het beroepsregistratienummer controleert hij in het artsenregister, de gegevens van de vennootschap in het KRS en de geschiedenis van de uitgever in Wikipedia. Op alle vijf de websites stonden namen, reviews en bedrijfsgegevens in de HTML die de server verstuurde, zonder uitvoering van JavaScript, dus ze zijn ook zichtbaar voor een robot die de pagina niet rendert.

Hoe laat je de auteur op een website zien? Voorbeeld rogala.pro

De lezer moet weten wie de auteur is, waar hij zijn ervaring vandaan heeft en wie dat buiten de website kan bevestigen, en zo probeer ik mezelf te laten zien op rogala.pro. De homepage is tegelijk de pagina over mij. Ze vermeldt mijn werkervaring met data, de bedrijven waarvoor ik werk, presentaties met links naar opnames en interviews en een lijst van wedstrijden waarin ik inzendingen beoordeel: sinds 2021 32 edities in 14 programma’s, waaronder de Global, European, UK en MENA Search Awards. Bij de lijst van de jury schrijf ik dat elke deelname wordt bevestigd door de pagina’s van de jury van de organisatoren.

Elke blogtekst heeft een naam van de auteur, een kader over de auteur en een lijst van bronnen met de datum van controle. In de gestructureerde data verwijst de auteur van een tekst via een identificator naar één beschrijving van een persoon (Person) op de homepage. Die beschrijving verbindt mijn profielen, de bedrijven waarvoor ik werk, mijn universiteit en de identificator van het kennispaneel van Google, en de onderwerpen waar ik me mee bezighoud en mijn beroep verwijzen naar lemma’s in Wikidata, de open kennisbank die bij Wikipedia hoort. Hoe die data een etmaal lang naar het kennispaneel van een acteur met dezelfde voor- en achternaam wezen, beschreef ik in de tekst over GEO en AI SEO. Een eigen lemma in Wikidata heb ik niet. Als ik dat zou aanmaken, zou ik laten zien dat ik over mezelf schrijf, en zou ik de informatie over mijn ervaring baseren op publicaties die door anderen zijn bewerkt, zoals interviews, pagina’s van de jury van wedstrijden en een hoofdstuk in een boek van Helion.

Of deze wijzigingen iets opleveren in de resultaten van Google en in AI-antwoorden, is voorlopig een hypothese. Op 4 oktober 2026 stond rogala.pro niet in de eerste 30 resultaten van Google op mijn voor- en achternaam, en het eerste resultaat was het profiel van een andere persoon. Dezelfde meting herhaal ik in november 2026. Ze laat zien of de website hoger staat, maar scheidt de invloed van de beschrijving van de auteur niet van indexering en andere wijzigingen op de website, dus de meting alleen zegt me niet wat de oorzaak was.

Heeft E-E-A-T betekenis in AI Overview en AI-assistenten?

Google schrijft dat AI Overview en de AI-modus steunen op zijn kernsystemen voor ranking en kwaliteit, dus dezelfde regels gelden ook daar. Volgens de Poolse versie van de gids van Google over generatieve AI-functies ontstaat het antwoord op basis van pagina’s die de kernsystemen voor ranking uit de index halen, en Google raadt content aan die “unieke meningen van experts of ervaren mensen bevat die verder gaan dan algemene kennis en gewone informatie” (Google Search Central, update van 15 juli 2026). In die gids vond ik geen beschrijving van een aparte beoordeling van E-E-A-T voor AI Overview, en het woord E-E-A-T zelf komt er niet in voor.

Over ChatGPT, Perplexity en andere assistenten buiten Google ken ik geen bron die zegt dat ze E-E-A-T beoordelen. Die assistenten zoeken in eigen of andermans zoekmachines en hebben eigen robots. Ik beschreef dat in de tekst over GEO en AI SEO. Eén gemeenschappelijke noemer zie ik: een model dat uit het geheugen antwoordt, kan alleen herhalen wat over het merk is geschreven in de teksten waarop het is getraind. Wat telt is dus dezelfde reputatie buiten de website die de beoordelaars checken.

Beoordelaars voor Google beoordelen ook de antwoorden van AI Overview zelf. Search Engine Land en Marie Haynes wezen erop dat de richtlijnen van september 2025 voorbeelden met AI Overview hebben. In de tekst van de richtlijnen vond ik de naam AI Overview niet, dus ik steun hier op hun beschrijving:

Onderzoeken naar citaties in AI Overview bevestigen niet dat wat een website over zichzelf schrijft, helpt. Seer Interactive nam een steekproef van 8.500 Engelstalige zoektermen uit de VS, vond 7.225 pagina’s die als eerste bron in AI Overview werden geciteerd en analyseerde er 6.354 van (meting van 7-13 mei 2026):

Seer mat E-E-A-T aan de aanwezigheid van biografieën van auteurs, dus aan wat de website over zichzelf schrijft en niet aan reputatie. Volgens Seer kreeg Reddit, dat geen biografieën heeft, de meeste eerste citaties, 20,4%. Het is een vergelijking van groepen websites met verschillende kenmerken, dus ze isoleert de invloed van biografieën zelf niet. Ze past wel bij het onderzoek van Ahrefs, waarin de aanwezigheid van een merk in AI Overview het sterkst samenhing met het aantal vermeldingen van het merk op het web, wat ik beschreef in de tekst over link building in het AI-tijdperk. Lily Ray zegt het zo:

Hoe ik de reputatie van een merk in AI-assistenten meet, beschreef ik in de tekst over zichtbaarheid van een merk in AI, en hoe ik vermeldingen in andermans media plan via digital PR, dus publicaties waarover de redactie zelf beslist, in de tekst over link building in het AI-tijdperk.

Wat zeggen de richtlijnen van Google over teksten die met AI zijn geschreven?

De richtlijnen beoordelen niet of een tekst met hulp van AI is gemaakt, maar hoeveel werk, originaliteit en waarde voor de lezer erin zit, en het gebruik van tools voor generatieve AI bepaalt volgens hen op zichzelf niet het niveau van inspanning of de beoordeling van de website (blz. 43). De richtlijnen noemen generatieve AI een nuttig hulpmiddel dat je, zoals elk hulpmiddel, ook slecht kunt gebruiken (blz. 10). Een voorbeeld uit de richtlijnen: met tools voor generatieve AI kun je met veel werk een originele afbeelding van hoge kwaliteit maken, maar ook content van de laagste kwaliteit (blz. 43).

De kwaliteit van de hoofdcontent checkt de beoordelaar aan de hand van vier criteria uit sectie 3.2 (blz. 21), en geen ervan gaat over het hulpmiddel waarmee de tekst is gemaakt:

• Inspanning. In hoeverre een mens actief aan de content heeft gewerkt. Inspanning is ook het bouwen van een functie of systeem van de website, bijvoorbeeld een dienst voor machinevertaling, maar duizenden pagina’s die automatisch zijn gemaakt door bestaande, openbaar beschikbare teksten zonder toezicht en handmatige selectie door een vertaalprogramma te halen, getuigen volgens de richtlijnen niet van inspanning.
• Originaliteit. Geeft de content iets wat andere websites niet hebben, en als er al vergelijkbare content is, is deze website dan de oorspronkelijke bron.
• Talent of vaardigheid. Is de content zo vaardig gemaakt dat de lezer krijgt waarvoor hij kwam.
• Nauwkeurigheid. Bij informatieve websites overeenstemming met de feiten, en in YMYL-onderwerpen ook overeenstemming met de gevestigde kennis van experts.

Dezelfde vier criteria beschrijft de documentatie van Google over nuttige content, met een voorbeeld dat rechtstreeks over AI gaat: “het gebruik van generatieve AI om grote hoeveelheden tekst te maken zonder handmatig toezicht of handmatige selectie vergt bijna geen inspanning” (Google Search Central, update van 8 oktober 2026).

Wanneer krijgt een tekst met AI de laagste beoordeling?

Onder de websites met de laagste beoordeling (Lowest) beschrijven de richtlijnen drie situaties die teksten met AI betreffen, en in elke daarvan is het probleem het ontbreken van een bijdrage of oplichting en niet het hulpmiddel zelf.

• Content zonder bijdrage (sectie 4.6.6, blz. 42-43). Alle of bijna alle hoofdcontent is gekopieerd, geparafraseerd, ingesloten uit een andere bron of automatisch of door AI gegenereerd, met weinig of geen inspanning, originaliteit en toegevoegde waarde. Het noemen van de bron verandert dat niet (blz. 42).
• Massaproductie van pagina’s (sectie 4.6.5, blz. 42). Veel pagina’s die vooral in het voordeel van de eigenaar zijn gemaakt en niet van de lezer, bijvoorbeeld met AI-tools om met weinig inspanning pagina’s te maken die niets toevoegen aan andere pagina’s over hetzelfde onderwerp. De beoordelaar geeft de laagste beoordeling ongeacht hoe de pagina’s zijn gemaakt, ook als hij niet weet of AI is gebruikt, maar na het bekijken van enkele pagina’s van de website sterk zulk misbruik vermoedt.
• Verzonnen auteurs (sectie 4.5.3, blz. 37). Content met AI die is ondertekend met verzonnen profielen van “auteurs”, bijvoorbeeld met foto’s van AI of een onware beschrijving, zodat het lijkt alsof mensen haar hebben geschreven. In dezelfde groep noemen de richtlijnen valse kwalificaties, bijvoorbeeld een auteur die zich voor arts uitgeeft.

Onder de voorbeelden van de laagste beoordeling tonen de richtlijnen een tekst met AI en een tekst die daarop lijkt. Een medisch artikel, dus YMYL, is volgens de richtlijnen gemaakt met generatieve AI: het begint met de zin “Als taalmodel heb ik geen realtime data en mijn kennis eindigt in september 2021” en breekt midden in een zin af (blz. 55). Een website die op de pagina “Over ons” informatie voor senioren aankondigt, heeft honderden artikelen uit één sjabloon over willekeurige onderwerpen, bijvoorbeeld over welke kou kippen verdragen, met herhaalde vragen en antwoorden. De richtlijnen geven aan dat niet bekend is hoe deze teksten zijn gemaakt, maar dat ze er niet uitzien als geschreven of bewerkt door een mens (blz. 58). Bij zulke websites beschrijven de richtlijnen hetzelfde schema: vragen die bijvoorbeeld uit “Mensen vragen ook” in Google zijn verzameld, en antwoorden uit geparafraseerde content, vaak gemaakt met tools voor generatieve AI (blz. 55, een vergelijkbaar schema op blz. 58).

Hoe je parafrasering herkent, beschrijven de richtlijnen in sectie 4.6.7 (blz. 43-44): de beoordelaar plakt een zin van de website tussen aanhalingstekens in de zoekmachine, kan het ook zonder aanhalingstekens proberen, en vergelijkt de websites die hij vindt. Geparafraseerde content bevat meestal alleen algemeen bekende informatie, komt grotendeels overeen met Wikipedia en vergelijkbare bronnen, vat één discussie of artikel samen zonder toegevoegde waarde of heeft sporen van AI-tools, zoals de woorden “As an AI language model” (“Als AI-taalmodel”) (blz. 44).

Wanneer krijgt een tekst met AI een lage beoordeling?

Een lage beoordeling (Low), een stap boven de laagste, schrijven de richtlijnen voor bij een website waarvan een groot deel van de content is gekopieerd of geparafraseerd en de auteur weinig werk heeft toegevoegd: redactie, selectie, een nieuwe indeling of eigen content (sectie 5.2.1, blz. 61). Van de laagste beoordeling verschilt ze in hoeveel de auteur heeft toegevoegd: bij de laagste is alle of bijna alle content zonder inspanning, originaliteit en toegevoegde waarde, en bij de lage voegt de auteur weinig waarde toe met redactie, selectie, een nieuwe indeling of eigen content. De richtlijnen voegen toe dat de lage beoordeling content betreft die met elke techniek is gemaakt, en geven als voorbeeld lijsten van de “beste” producten die zijn gebaseerd op andermans reviews en lijsten, met weinig eigen content (blz. 61).

Lage kwaliteit blijkt ook uit kleine fouten: op informatieve websites noemen de richtlijnen ze bewijs van lage kwaliteit, en fouten die schadelijk zijn of zo talrijk dat de website zijn geloofwaardigheid verliest, rechtvaardigen de laagste beoordeling (sectie 5.2, blz. 60). Bij teksten met AI is dat belangrijk, want een model kan zich vergissen, zoals Google hieronder zelf schrijft. De richtlijnen geven ook aan dat lage kwaliteit niet hetzelfde is als schade: zulke content voldoet niet aan de voorwaarden voor de laagste beoordeling en schaadt niet, maar geeft de lezer niet waarvoor hij kwam (blz. 61).

Ook veel opvulling (filler) leidt tot een lage beoordeling, dus tekst die met weinig werk is gemaakt en zichtbare ruimte op de pagina inneemt zonder het doel van de pagina te dienen, vooral als hij voor datgene staat wat de lezer zoekt en het gebruik van de website daardoor moeilijker maakt (sectie 5.2.2, blz. 62). De richtlijnen koppelen opvulling niet aan AI, en als voorbeeld geven ze een instructie voor eenvoudig handwerk met veel onnuttige opvulling bovenaan de pagina (blz. 60).

Wat handhaaft Google bij content met AI?

De richtlijnen laten zien hoe Google wil dat resultaten eruitzien, en wat Google handhaaft, staat in zijn spambeleid. Volgens dat beleid bestaat misbruik van content op grote schaal (scaled content abuse) uit “het genereren van veel pagina’s vooral om de zoekresultaten te manipuleren en niet om gebruikers te helpen”, en het eerste voorbeeld is “het gebruik van tools voor generatieve AI of andere vergelijkbare tools om veel pagina’s te genereren zonder toegevoegde waarde voor gebruikers”. Google ontdekt overtredingen met geautomatiseerde systemen en zo nodig door mensen, wat kan eindigen in een handmatige maatregel, en een website die de regels overtreedt, kan lager staan of helemaal niet in de resultaten verschijnen (Google Search Central, update van 2 september 2026). Sectie 4.6.5 van de richtlijnen verwijst naar deze regel en heeft dezelfde vijf voorbeelden, bijna in dezelfde bewoordingen (blz. 42), en het wijzigingslogboek meldt dat in januari 2025 de beschrijvingen van de laagste en de lage beoordeling zijn aangepast aan het spambeleid (blz. 182).

Dezelfde grens beschreef Google in een bericht van 8 februari 2023: zijn rankingsystemen moeten originele content van hoge kwaliteit belonen “ongeacht hoe die is gemaakt”, en “het juiste gebruik van kunstmatige intelligentie of automatisering is niet in strijd met onze richtlijnen”. Volgens dat bericht overtreedt het genereren van content met als hoofddoel de ranking te manipuleren de regels (Google Search Central, 8-2-2023). In hetzelfde bericht raadt Google af AI als auteur van content te noemen.

Wat adviseert Google bij het publiceren van content met AI?

Google adviseert vóór publicatie de nauwkeurigheid van content met AI handmatig te checken en informatie over de auteur en over hoe de content is gemaakt te geven waar de lezer ernaar kan zoeken. In de gids over content met generatieve AI schrijft Google dat generatieve AI nuttig kan zijn bij het onderzoeken van een onderwerp en het structureren van originele content, maar dat generatieve modellen “geen feiten opzoeken, maar een waarschijnlijke reeks woorden voorspellen”, dus ze kunnen zich vergissen, en dat “vóór het publiceren van door AI gegenereerde content de nauwkeurigheid en betrouwbaarheid ervan handmatig moeten worden gecheckt” (Google Search Central, update van 5 oktober 2026). De gids verwijst zelf naar de secties 4.6.5 en 4.6.6 van de richtlijnen.

Met metadata worden in deze gids twee verschillende dingen bedoeld. De metadata van een pagina met AI, dus titel, metabeschrijving, gestructureerde data en alternatieve teksten van afbeeldingen, moet je checken zoals content, want ze kunnen in de resultaten verschijnen. De metadata van een bestand geven aan dat een afbeelding met AI is gemaakt: bij automatisch gegenereerde content raadt de gids aan te overwegen ze toe te voegen, en in Merchant Center zijn ze verplicht. Een door AI gegenereerde afbeelding moet daar in de metadata de markering hebben dat ze met AI is gemaakt, dus IPTC DigitalSourceType, voor een afbeelding uit een AI-model met de waarde TrainedAlgorithmicMedia, en titels en beschrijvingen van producten met AI geef je in aparte attributen structured_title en structured_description, gemarkeerd als content met AI (digital_source_type met de waarde trained_algorithmic_media) (Google Merchant Center Help, gecontroleerd op 26 oktober 2026).

Hoe je de lezer laat zien waar content vandaan komt, beschrijft Google in de documentatie over nuttige content als drie vragen: wie, hoe en waarom (Google Search Central). “Wie” is de naam van de auteur waar de lezer die verwacht, met een link naar informatie over de auteur. “Hoe” zijn bij content die grotendeels automatisch ontstaat drie vragen: is het gebruik van AI voor de lezer zichtbaar, hoe is ze gebruikt en waarom werd ze nuttig geacht. Google adviseert zulke informatie te geven waar de lezer kan vragen “Hoe is dit gemaakt?”. “Waarom” is volgens Google waarschijnlijk de belangrijkste vraag: content moet vooral voor mensen worden gemaakt, en het gebruik van AI vooral om de ranking te manipuleren overtreedt het spambeleid.

Wat ziet een beoordelaar als inspanning en wat het spambeleid als misbruik?

De grens loopt niet tussen een tekst met AI en een tekst zonder AI: de beoordelaar kijkt naar inspanning, originaliteit, waarde voor de lezer en betrouwbaarheid, en zowel één pagina als honderden pagina’s kunnen de laagste beoordeling krijgen. Ik zet naast elkaar wat de richtlijnen als inspanning en waarde beschrijven en wat de richtlijnen zelf en het spambeleid lage kwaliteit of misbruik noemen:

Dit overzicht is geen lijst van voorwaarden waarvan de vervulling een tekst een hoge beoordeling of een hogere positie oplevert. De beoordeling van een beoordelaar verschuift een concrete pagina niet in de resultaten, wat ik beschrijf in het deel over kwaliteitsbeoordelaars, en in de documenten van Google die ik hier citeer, staat niet beschreven hoe zijn systemen inspanning meten. Ik gebruik het als lijst met vragen voor mijn eigen tekst vóór publicatie, en hoe ik de vragen van Google over mijn eigen content beantwoord, schrijf ik in het volgende deel.

Hoe ontstaan de teksten op deze website?

De teksten op rogala.pro maak ik met AI-agents in Claude Code, en voor de stellingen, de data en elke taalversie ben ik verantwoordelijk: de Poolse tekst lees en keur ik goed vóór publicatie, en de vertalingen doorlopen de controle die hieronder staat. Op de drie vragen die Google adviseert te stellen over je eigen content (wie, hoe en waarom) antwoord ik hieronder, en apart beschrijf ik hoe de vertalingen ontstaan:

• Wie. De auteur en de verantwoordelijke persoon voor elke tekst ben ik, Łukasz Rogala, en de naam en het kader over de auteur bij elke tekst leiden naar de pagina over mij. AI noem ik niet als auteur.
• Hoe. Het overzicht van bronnen en Google-resultaten, scripts die data berekenen en het concept van de tekst bereiden AI-agents voor in Claude Code, volgens instructies met mijn regels en een lijst van bronnen. Eigen data komen uit het archief van audits en uit mijn metingen. Getallen en citaten schrijven de agents in een werkregister met het adres van de bron en de datum van controle, en de bronnen met de datum van controle staan in het blok met bronnen aan het eind van elke tekst. Het concept controleren andere modellen in twee rondes, waaronder een model van een andere producent, Codex (OpenAI) of Gemini (Google): de eerste ronde zoekt feitelijke fouten en hiaten, de tweede controleert alleen de correcties. Daarna lees ik de tekst zelf en beslis ik wat erin blijft. AI gebruik ik, omdat je bij één tekst veel bronnen moet checken, data uit het archief van audits moet berekenen en 26 vertalingen moet voorbereiden, en omdat een model goed data ordent, beschrijft en code schrijft.
• Vertalingen. De Poolse versie is de bronversie. De vertalingen in 26 talen bereiden agents voor, en ze worden gecontroleerd door twee dingen: een script dat getallen, links en de indeling van de tekst met de Poolse versie vergelijkt, en een tweede model. Die versies leest voor publicatie niemand voor wie de betreffende taal de moedertaal is. Van het voorbeeld uit de richtlijnen, dus duizenden bestaande teksten die zonder toezicht door een machinevertaler zijn gehaald, verschilt mijn proces in twee dingen: vertaald wordt mijn eigen tekst, waarvoor ik verantwoordelijk ben, en elke versie wordt door een script en een tweede model met de Poolse vergeleken. Het is een automatische controle en niet de handmatige controle die Google vóór publicatie van content met AI adviseert, daarom telt bij een verschil tussen de versies de Poolse versie. Als iets in jouw taalversie niet klopt met de Poolse of onnatuurlijk klinkt, schrijf me dan.
• Waarom. Ik schrijf voor bedrijfseigenaren en marketeers die hun eigen website willen checken of willen kiezen aan wie ze SEO uitbesteden, en niet om een positie op een zoekterm in te nemen. Daarom staan er bij de teksten lijsten met vragen, data uit audits en bestanden om mee te werken en niet alleen definities.

De agents beslissen niet waarover ik schrijf of welke stellingen in de tekst blijven, ze halen getallen uit bronbestanden en niet uit het geheugen van het model, en ze publiceren niets zonder mijn akkoord. Een fout die jij meldt of die ik zelf vind, corrigeer ik in de Poolse versie en in alle vertalingen. De tools die ik gebruik en de tests waarmee ik het werk zo heb verdeeld, beschreef ik in de tekst over AI-tools voor SEO.

Wat moet je niet doen als je E-E-A-T opbouwt?

De meeste schade doen trucs die bewijs van vertrouwen nabootsen, want elke vorm van oplichting verlaagt de beoordeling van de hele website. Google schrijft dat elke vorm van oplichting een website onbetrouwbaar maakt voor gebruikers en voor zijn geautomatiseerde kwaliteitssystemen (Google Search Central).

• Valse auteurs en experts. Het is beter om bij een tekst de naam van een echte persoon zonder titel te vermelden dan die van een verzonnen arts, want verzonnen profielen van auteurs noemt Google oplichting en de richtlijnen beoordelen ze het laagst, wat ik beschrijf bij teksten met AI.
• Een “E-E-A-T-score” uit een tool die als beoordeling van Google wordt gelezen. Google publiceert zo’n score niet, dus de tool berekent hem volgens een eigen methode. Zo’n getal behandel ik als lijst van dingen om te checken en ik kijk welk bewijs achter de punten zit.
• Sterren met de beoordeling van het eigen bedrijf in gestructureerde data. Google toont beoordelingen van bedrijven en organisaties alleen op websites die reviews over andere bedrijven verzamelen, en bij de beoordeling van een bedrijf op zijn eigen website verwijst het naar het beleid over reviews van het eigen bedrijf (Google Search Central).
• Links naar “autoriteiten” die zijn geplaatst om het vertrouwen van Google te verhogen. Ik ken geen bevestiging dat uitgaande links een vertrouwenssignaal zijn. Bronnen bij beweringen met getallen en over het recht geef ik voor de lezer die ze wil checken.
• De datum wijzigen zonder de content te wijzigen. Google noemt dit onder de kenmerken van content die voor de zoekmachine is geschreven en voegt toe dat het toevoegen of verwijderen van content alleen om de website er actueel uit te laten zien, niet helpt (Google Search Central).
• Honderden teksten met AI zonder redactie. Veel pagina’s die vooral zijn gemaakt om de ranking te manipuleren, zonder waarde voor de lezer, noemt het spambeleid van Google misbruik. De grens tussen die en een tekst met AI met een bijdrage van de auteur laat de tabel in het deel over teksten met AI zien.
• Eén “expert in alles”. Een auteur die teksten over kredieten, geneesmiddelen en verbouwingen ondertekent, overtuigt niemand dat hij kennis heeft van elk van die onderwerpen. De kwalificaties van de auteur moeten bij het onderwerp passen.

Veelgestelde vragen over E-E-A-T

Hoe verbeter je E-E-A-T en waar begin je?

E-E-A-T verbeteren is bewijs toevoegen dat de lezer en de beoordelaar kunnen checken, en je begint met drie controles die niets kosten. Beslis eerst welke onderwerpen op de website YMYL zijn, want daar zijn de eisen het hoogst. Open daarna de vijf belangrijkste pagina’s en check of je van elk in twee klikken bij de bedrijfsgegevens, het contact en de auteur met een beschrijving komt. Zoek ten slotte de bedrijfsnaam met -site: en lees wat anderen over het bedrijf schrijven. De hiaten die je vindt, vul je aan volgens de letters van E-E-A-T, te beginnen bij vertrouwen:

• Vertrouwen. Bedrijfsgegevens, contact en voorwaarden bereikbaar vanaf elke subpagina, en in een webwinkel ook betalingen, ruilen en retourneren en reviews met tekst en niet alleen sterren (blz. 16, 18 en 23).
• Ervaring. Bij reviews en adviezen eigen foto’s, metingen en een beschrijving van het gebruik, dus wat je niet uit andermans tekst kunt overschrijven (blz. 26).
• Expertise. De naam van een echt persoon met kwalificaties die bij het onderwerp passen, en in YMYL-onderwerpen content die een expert heeft voorbereid of gecontroleerd (blz. 28 en 36). Geef de datum van de review apart van de datum van de update, zoals Healthline dat in de geschiedenis van wijzigingen doet.
• Autoriteit. Vermeldingen en publicaties in andermans media, die je vindt met dezelfde zoekopdracht met -site: (blz. 23). Op je eigen website hangt alles van jou af, en vermeldingen in andermans media hangen van hun redactie af; hoe ik ze verwerf, beschrijf ik in de tekst over link building.

De volgorde van dit werk bepaal ik in de SEO-strategie. Als je website over gezondheid, geld of recht gaat en je niet weet waar je moet beginnen, is dat een goed onderwerp voor een SEO-consult.